door: Paul de Nooijer | 232 views
Afgelopen vrijdag kondigde het republikeinse congreslid Lamar Smith aan dat hij zijn omstreden wetsvoorstel SOPA (Stop Online Piracy Act) niet zal voorleggen ter stemming. Smith geeft aan dat hij zijn voorstel terugtrekt totdat er bredere consensus is over hoe het probleem moet worden aangepakt. Het SOPA wetsvoorstel moest volgens Smith een halt toe roepen aan “buitenlandse dieven die Amerikaanse uitvindingen en producten stelen en doorverkopen”. De manier waarop dat moest gebeuren leidde tot veel protest, onder andere van Wikipedia en Google. 
SOPA is de zoveelste poging van de entertainment industrie om piraterij tegen te gaan.De industrie zit in een crisis. Cijfers van de British Phonographic Industry, de brancheorganisatie van de Britse entertainment industrie, laten zien dat de verkoop van cd’s in 5 jaar is gehalveerd. Daar staat tegenover dat de digitale verkoop stijgt, maar nog lang niet voldoende is om het verlies aan CD verkopen te compenseren. Met SOPA zou de industrie een instrument in handen krijgen waarmee zij websites op zwart kunnen zetten die zelfs alleen maar linken naar illegale content. De wet zou hiermee een bedreiging vormen voor bijvoorbeeld social media platforms, die in feite iedere post van hun users zouden moeten controleren. Het zou echt een doodsteek zijn voor internet startups die vaak zo overweldigd worden door plotselinge aandacht dat ze nooit aan de eisen van SOPA zouden kunnen voldoen. Ze zouden al op zwart worden gezet voordat ze echt tot wasdom zijn gekomen.
Voor mijzelf ben ik al jaren geleden tot de conclusie gekomen dat ik voor muziek en andere entertainmentvormen wil betalen. Enerzijds vanwege de kwaliteit (de kwaliteit van illegale content was vooral in de beginjaren heel erg wisselend), maar anderzijds zeker ook de gedachte dat als je iets goed vindt, je de artiest daarvoor best mag belonen. Als internetjunkie is mijn voorwaarde daarbij wel dat de content legaal via internet is te verkrijgen. En daar beginnen de problemen.
Als het aan de entertainment industrie had gelegen, kochten we nu nog steeds trouw cd-tjes bij de platenzaak. Alleen onder dwang van innoverende technologie bedrijven als Kazaa, Napster en later Apple met iTunes, is de industrie schoorvoetend het internet op gegaan. Nog steeds is het moeilijk om op een eenvoudige manier legaal content op internet te kopen. Vaak zit je vast aan allerlei beperkende maatregelen zoals DRM. Daarnaast zijn veel online diensten alleen in Amerika te verkrijgen. Het verkrijgen van de juiste rechten is vaak zo’n moeizaam proces, dat veel diensten zich beperken tot de grootste markt, America. Probeer vanuit Nederland een abonnement te nemen op Netflix of Hulu, twee uitstekende on-demand video diensten, en je komt bedrogen uit. Een Nederlands IP-adres leidt bij Netflix meteen op de hoofdpagina tot de melding: “Sorry, Netflix is not available in your country... yet”. Pas sinds kort kan ik met mijn Nederlandse iTunes account op mijn Apple TV films bestellen, al kan ik daar weer lang niet alle series bestellen die in de Amerikaanse store beschikbaar zijn. 
SOPA en PIPA zijn het zoveelste voorbeeld van de entertainment industrie die meer bezig lijkt te zijn met wat niet mag, in plaats van te innoveren en te zorgen dat consumenten wereldwijd online toegang krijgen tot kwalitatief hoogwaardige, legale content. Stop met het kat-en-muis spel tegen piraterij, biedt legale alternatieven!
Reacties (3)
Anderen bezochten ook
Delen
Print pagina
Reactie van Joost Harinck Reactie van Ajay Autar 
Reactie van Paul de Nooijer | Maak je bekend met |
|
Wouter van Voorst Joris Kreutzer Paul de Nooijer
